Helgoland 19-6 tot en met 21-6-2026
Vrijdagmorgen 13.30 uur stond Paul voor de deur om mij op te halen. Harrie zat inmiddels al in de auto en onze reis naar Helgoland kon beginnen. 446 km lang is de rit.
De dames waren al in Cuxhaven aangekomen en verwelkomden ons bij de haven rond half acht. Het was even zoeken maar uiteindelijk stonden we met zijn allen bij elkaar bij de juiste loopplank voor het schip dat ons naar Helgoland zou brengen. Helgoland is trouwens ook de naam van het schip. Na twee en half uur varen onder het genot van koffie of eigen drank met een aangenaam zonnetje boven ons, konden de spannende fotodagen beginnen.
De eerste sterke verhalen werden al gauw verteld wat de reisduur voor het gevoel echt deed verkorten. Onze “reisleidster” Sandra had alles perfect voor elkaar tot nu toe en het zou ook niet anders worden. Aangekomen op Helgoland moesten we nog een stukje lopen naar het hotel. De sleutels van ons hotel werden op een ander adres opgehaald wat wederom weer door Sandra netjes werd verzorgd. Na installatie van onze bagage zijn we direct daarna, met camera’s, accu’s en datakaarten in de aanslag, op weg gegaan naar de fotogenieke Jan van Genten.
Het leek wel of ze op ons zaten te wachten, maar ik denk dat ze dachten; “daar heb je weer zo’n stelletje fanatiekelingen”. Gauw even dus onze veertjes poetsen en het nestje in orde maken zodat we mooi op de foto staan. Knip maar luitjes, doe je best maar zodat we uiteindelijk bij jullie op de expo terecht kunnen komen. Ik denk dat die gedachten ook terecht was. We zullen het de komende expo zien.
Maar goed, er moest ook wat aan de inwendige mens gedaan worden na deze lange reis, zodat we na plus minus duizend foto’s terug wandelden naar het restaurant “Der Bunte Kuh”. Aldaar werd het een drukte van belang omdat de eerste foto”s al onderling werden beoordeeld, nog voor dat we het drinken en eten konden bestellen. Vervolgens hebben we met zijn allen het glas omhoog gebracht om te proosten op het geweldige begin van drie onvergetelijke dagen.
In de avond weer terug naar onze fotogenieke modellen waar we tevens ook de ondergang van de zon hebben af gewacht. Mooi, maar niks apart. Je kunt ook niet alles hebben. Onze mooie wandeling terug naar het hotel zorgde voor een aangename nachtrust. Zaterdag morgen, bij een kop koffie, werd er de dagindeling gemaakt voor die dag. Er kwamen al mensen uit onze groep terug die al in alle vroegte opgestaan zijn om bij de zonsopkomst weer foto’s te maken van de Jan van Genten. Andere niet, die hebben gewoon uitgeslapen. Dit zorgde ervoor dat we in de ochtend toch nog naar de Jan van Genten gingen en in de middag met de boot naar Dúne voor de zeehonden. Het zijn echt luie makkers deze beesten, die lekker niks liggen te doen op het strand. Alhoewel, er is er altijd wel eentje die je in de gaten houdt. Afstand is geboden voor de rust en uwe eigen veiligheid. Na ons avondeten in het restaurant zouden we eigenlijk de avondzon hier in de zee zien zakken. Echter halverwege de maaltijd kwam de vermoeidheid boven drijven en werd al gauw besloten om bijtijds terug te gaan zodat ieder nog kon doen wat ie wilde. Sommige gingen nog een drankje doen, andere effe een tukkie en dan een drankje. Sommige kozen ervoor om voetballen kijken en dan nog een drankje te doen. Vrijheid blijheid was het motto voor de zaterdagavond.
Zondagmorgen kon ieder op eigen gelegenheid doen wat ie wilde, maar de meeste kwamen toch weer bij de Jan van Genten uit. Alhoewel er hier ook weer vroege collega’s erop uit waren getrokken, gingen ook die nogmaals mee naar de Jan van Genten. Na nog flink wat te hebben geoefend in fototechniek en andere instellingen van de camera kwam ook nu weer de tijd dat de terugweg gekozen moest worden om op tijd het hotel te verlaten. Eenmaal aangekomen bij ons hotel hebben we onze spullen opgehaald en de sleutels ingeleverd. Een drankje daarna was een welkome verfrissing voor iedereen. Voor de lunch hadden we alvast een lekkere maaltijd genuttigd en de tijd vol gekletst tot we werkelijk aan de terugreis moesten beginnen. Diegene die nog wat boodschappen (drank en en andere duistere dingen) moesten doen, deden hun zaakjes en de andere pasten op alle spullen. Uiteindelijk werden ook de broodjes en verfrissende drankjes ingeslagen voor de terugreis.
Na nog een lekker ijsje kon dan langzaam maar zeker de terugreis beginnen. Even nog een wandeling naar de boot waarna we vrij snel aan boord konden. We zaten nu een dek hoger op dit prachtig schip met alles er op en aan. Ja zeker, ook nu kwam de vermoeidheid links en rechts boven drijven zodat recht zitten, lekker liggen werd op de harde bank. Oogjes dicht en denken aan de prachtige dagen die we hadden meegemaakt. Aangekomen in Cuxhaven gingen twee chauffeurs de wagens halen. De bagage werd ingeladen en na een hartelijk afscheid, waar ieder een goede reis toegewenst werd, reden we na een klein uurtje richting huiswaarts. De dames weer bij elkaar en de heren bij elkaar op naar 446 km rijden richting Rooi. ’s Nacht om half een thuis aangekomen werden nog gauw wat appjes links en rechts verstuurd om te laten weten dat iedereen goed was aangekomen en om te vragen of de reis goed was verlopen. Ik heb nog gauw even een douche genomen en ben toen snel het bed in gedoken. Dromen van Helgoland en met een fantastische ervaring rijker snel in slaapgevallen.
Bedankt voor dit reuze verslag Louis
De dames waren al in Cuxhaven aangekomen en verwelkomden ons bij de haven rond half acht. Het was even zoeken maar uiteindelijk stonden we met zijn allen bij elkaar bij de juiste loopplank voor het schip dat ons naar Helgoland zou brengen. Helgoland is trouwens ook de naam van het schip. Na twee en half uur varen onder het genot van koffie of eigen drank met een aangenaam zonnetje boven ons, konden de spannende fotodagen beginnen.
De eerste sterke verhalen werden al gauw verteld wat de reisduur voor het gevoel echt deed verkorten. Onze “reisleidster” Sandra had alles perfect voor elkaar tot nu toe en het zou ook niet anders worden. Aangekomen op Helgoland moesten we nog een stukje lopen naar het hotel. De sleutels van ons hotel werden op een ander adres opgehaald wat wederom weer door Sandra netjes werd verzorgd. Na installatie van onze bagage zijn we direct daarna, met camera’s, accu’s en datakaarten in de aanslag, op weg gegaan naar de fotogenieke Jan van Genten.
Het leek wel of ze op ons zaten te wachten, maar ik denk dat ze dachten; “daar heb je weer zo’n stelletje fanatiekelingen”. Gauw even dus onze veertjes poetsen en het nestje in orde maken zodat we mooi op de foto staan. Knip maar luitjes, doe je best maar zodat we uiteindelijk bij jullie op de expo terecht kunnen komen. Ik denk dat die gedachten ook terecht was. We zullen het de komende expo zien.
Maar goed, er moest ook wat aan de inwendige mens gedaan worden na deze lange reis, zodat we na plus minus duizend foto’s terug wandelden naar het restaurant “Der Bunte Kuh”. Aldaar werd het een drukte van belang omdat de eerste foto”s al onderling werden beoordeeld, nog voor dat we het drinken en eten konden bestellen. Vervolgens hebben we met zijn allen het glas omhoog gebracht om te proosten op het geweldige begin van drie onvergetelijke dagen.
In de avond weer terug naar onze fotogenieke modellen waar we tevens ook de ondergang van de zon hebben af gewacht. Mooi, maar niks apart. Je kunt ook niet alles hebben. Onze mooie wandeling terug naar het hotel zorgde voor een aangename nachtrust. Zaterdag morgen, bij een kop koffie, werd er de dagindeling gemaakt voor die dag. Er kwamen al mensen uit onze groep terug die al in alle vroegte opgestaan zijn om bij de zonsopkomst weer foto’s te maken van de Jan van Genten. Andere niet, die hebben gewoon uitgeslapen. Dit zorgde ervoor dat we in de ochtend toch nog naar de Jan van Genten gingen en in de middag met de boot naar Dúne voor de zeehonden. Het zijn echt luie makkers deze beesten, die lekker niks liggen te doen op het strand. Alhoewel, er is er altijd wel eentje die je in de gaten houdt. Afstand is geboden voor de rust en uwe eigen veiligheid. Na ons avondeten in het restaurant zouden we eigenlijk de avondzon hier in de zee zien zakken. Echter halverwege de maaltijd kwam de vermoeidheid boven drijven en werd al gauw besloten om bijtijds terug te gaan zodat ieder nog kon doen wat ie wilde. Sommige gingen nog een drankje doen, andere effe een tukkie en dan een drankje. Sommige kozen ervoor om voetballen kijken en dan nog een drankje te doen. Vrijheid blijheid was het motto voor de zaterdagavond.
Zondagmorgen kon ieder op eigen gelegenheid doen wat ie wilde, maar de meeste kwamen toch weer bij de Jan van Genten uit. Alhoewel er hier ook weer vroege collega’s erop uit waren getrokken, gingen ook die nogmaals mee naar de Jan van Genten. Na nog flink wat te hebben geoefend in fototechniek en andere instellingen van de camera kwam ook nu weer de tijd dat de terugweg gekozen moest worden om op tijd het hotel te verlaten. Eenmaal aangekomen bij ons hotel hebben we onze spullen opgehaald en de sleutels ingeleverd. Een drankje daarna was een welkome verfrissing voor iedereen. Voor de lunch hadden we alvast een lekkere maaltijd genuttigd en de tijd vol gekletst tot we werkelijk aan de terugreis moesten beginnen. Diegene die nog wat boodschappen (drank en en andere duistere dingen) moesten doen, deden hun zaakjes en de andere pasten op alle spullen. Uiteindelijk werden ook de broodjes en verfrissende drankjes ingeslagen voor de terugreis.
Na nog een lekker ijsje kon dan langzaam maar zeker de terugreis beginnen. Even nog een wandeling naar de boot waarna we vrij snel aan boord konden. We zaten nu een dek hoger op dit prachtig schip met alles er op en aan. Ja zeker, ook nu kwam de vermoeidheid links en rechts boven drijven zodat recht zitten, lekker liggen werd op de harde bank. Oogjes dicht en denken aan de prachtige dagen die we hadden meegemaakt. Aangekomen in Cuxhaven gingen twee chauffeurs de wagens halen. De bagage werd ingeladen en na een hartelijk afscheid, waar ieder een goede reis toegewenst werd, reden we na een klein uurtje richting huiswaarts. De dames weer bij elkaar en de heren bij elkaar op naar 446 km rijden richting Rooi. ’s Nacht om half een thuis aangekomen werden nog gauw wat appjes links en rechts verstuurd om te laten weten dat iedereen goed was aangekomen en om te vragen of de reis goed was verlopen. Ik heb nog gauw even een douche genomen en ben toen snel het bed in gedoken. Dromen van Helgoland en met een fantastische ervaring rijker snel in slaapgevallen.
Bedankt voor dit reuze verslag Louis
